جمعه, ۲۵ آبان ۱۳۹۷

سردبیر | ۱۵ مرداد ۱۳۹۷

چرا برخی مسئولان رسالت خود را فراموش کرده‌اند؟ | توقف بارگیری و اعتراض سراسری رانندگان و کامیونداران


خبرها و تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی از توقف بارگیری و متوقف شدن چرخه حمل‌ونقل جاده‌ای کالا توسط فعالان این بخش به دلایل آنچه «مشکلات صنفی» خوانده شده، حکایت دارد. به گزارش تین‌نیوز، از صبح امروز تصاویر و خبرهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است که بیانگر اعتراض صنفی رانندگان و کامیونداران بوده و سالن‌های اعلان بار و جاده‌های کشور را خلوت به تصویر کشیده و کامیون‌هایی پارک شده‌ با پلاکارهایی با مضامین اعتراضی را نشان می‌دهد. این توقف فعالیت بارگیری کامیون‌ها در حالی صورت گرفته است که فعالان این بخش از چند هفته پیش از توقف فعالیت‌های خود در روز اول خرداد به دلیل مشکلات صنفی را اطلاع‌رسانی کرده بودند و مطالبات صنفی خود را در قالب پیام‌هایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده و تاکید کرده بودند که این اعتراض‌ها صنفی بوده و به هیچ وجه جنبه سیاسی ندارد. بر اساس آن‌چه در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، رانندگان و کامیونداران همچنین از چند هفته پیش تماس‌ها و ارتباطاتی نیز با مقامات مختلف مسئول از نمایندگان مجلس و مسئولان استانی و کشوری برای حل این مشکلات برقرار کرده بودند. برخی از پیام هایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده و طی آن رانندگان و کامیون‌داران عنوان کردند:« مارانندگان و مالکان کامیون به عنوان یکی از گردانندگان چرخه اقتصاد کشور اعتراض خود را به‌صورت قانونی حضورتان عرض می‌کنیم چراکه تاکنون گوش شنوایی برای شنیدن مشکلات ما نبوده است. از نرخ پایین حمل‌ونقل گرفته تا گرانی قطعات کامیون و وابستگی‌ آن به قیمت دلار، عدم وجود جاده مناسب، عدم وجود استراحتگاه، دلال و دلال‌بازی در گرفتن بار، اخذ مبالغ غیرقانونی توسط بعضی از پایانه‌ها، نبود جایگاه شغلی، متناسب نبودن میزان حقوق و مزایا با این همه زحمت و سختی کار، دور بودن از خانواده به مدت طولانی، مدرن نبودن سیستم حمل‌ونقل و هزاران مشکل دیگر که گفتن آنها به کام بعضی تلخ است که در نهایت ما رانندگان و خانواده‌هایمان باید تاوان این کم‌کاری‌ها را بدهیم چرا که برخی مسئولان رسالت خود را فراموش کرده‌اند. ما قشر زحمتکش با وضع این جاده‌ها در آستانه مرگ هستیم و هرروز با مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کنیم چرا ما رانندگان که تحت قوانین کامل دولت کار می‌کنیم اما مشمول قانون کار نیستیم؟ چرا در زمان بیماری حق بیمه پرداخت می‌کنیم اما مشمول طرح مرخصی استعلاجی نیستیم؟ مگر این کامیون‌ها سرمایه ملی نیستند با این روحیه ضعیف چطور کار کنیم؟ انگیزه کار کردن را از ما سلب کرده‌اند. چرا باید این همه  ستم  بر ما تحمیل شود و ما رانندگان قادر به گرفتن مطالبات خود نباشیم؟ آیا با دروغ و ریا می‌توان حمل‌و‌نقل سالم و موفق داشت؟ ما رانندگان برای مردم کشورمان مواد غدایی، برای بیماران دارو و برای چرخه تولید صنعتمان کالا حمل می‌کنیم، شب تا صبح بیداری را تحمل می‌کنیم تا کالا را سالم به مقصد برسانیم و به کشور و مردمانمان خدمت کنیم،  مسئولان عزیز به صدای بغض ما گوش کنید و دوباره انگیزه کار کردن را به ما برگردانید ما دیگر طاقت و توان شرمندگی و خجالت در مقابل همسر و فرزندانمان را نداریم. ما واقعا از این همه بی‌عدالی کارد به استخوان‌مان رسیده است. کرایه ماهیانه ما کفاف مخارج سنگین کامیون را نمی‌دهد چه برسد به اینکه بتوانیم حقوقی دریافت کنیم. به داد و فریاد ما برسید واقعا در مرز ورشکستگی هستیم.»