پنجشنبه, ۲۴ آبان ۱۳۹۷

سردبیر | ۰۹ مرداد ۱۳۹۷

۸ هزار میلیارد تومان، هزینه نگهداری راه ها


به گزارش پایگاه خبری باروان؛ شهرام آدم نژاد با بیان این مطلب افزود: برای نگهداری از این شبکه باید یک نظام پایدار تامین بودجه طراحی شود. در آینده‌ای نه ‌چندان دور در ایران نیز مانند سایر کشورهای توسعه ‌یافته بهای خدمات تمام ‌شده در جاده‌ها در قالب عوارض بر سوخت، خودرو و سایر عوارض تأمین ‌کننده منافع بهره‌برداران و کاربران تأمین خواهد شد، درحالی‌ که این هزینه‌ها در حال حاضر از بودجه عمومی کشور تخصیص می یابد. معاون سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای ادامه داد: اگرچه در برخی از سال‌ها میزان تخصیص بودجه نگهداری راه‌ها بهتر از سایر سال‌ها بوده، اما هیچگاه این بودجه به ‌طور کامل تأمین نشده است، لذا باید بهای خدمات به‌عنوان اساس کار خود تعریف شود. آدم نژاد از طرح این مساله در مجلس شورای اسلامی خبر داد وبیان کرد: این طرح در مجلس موافقان و مخالفانی دارد و اگر به سطحی برسد که در مجلس مورد پیگیری قرار گیرد در آٖن زمان می‌توان انتظار یک تغییر اساسی در سطح سرویس جاده‌ها و مساله ایمنی راه‌ها را داشت. وی با بیان اینکه یکی از منابع تأمین منابع مورد نیاز نگهداری راه‌ها عوارض جابجایی کالا است، یادآور شد: عوارض تن کیلومتر معادل ۳ درصد هزینه حمل از کالایی که در سطح جاده‌های کشور و به طور عمده از طریق حمل ‌و نقل جاده‌ای صورت می‌گیرد، اخذ می‌شد که طبق مصوبه جدید شورای اقتصاد میزان عوارض به ۴ درصد افزایش یافت و به سازمان راهداری و حمل ‌و نقل جاده‌ای ابلاغ شد و از اول شهریور ماه اجرا شده است. آدم نژاد تاکید کرد: رئیس سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای نیز برای جلوگیری از شتاب‌زدگی در اجرای این مصوبه فرصت منطقی را در اختیار صاحبان کالا و شرکت‌های حمل‌ونقل برای برنامه‌ریزی‌ و مرور قراردادها قرار داد تا از اول شهریورماه با آمادگی کامل این طرح اجرا شود. معاون سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای با اشاره به تأثیر این مصوبه بر افزایش کرایه حمل گفت: باید توجه داشت که نرخ کرایه حمل توافقی است اما به دلیل مازاد کامیون نسبت به بار در کشور این توافق همواره رو به کمتر است. وی در پاسخ به این سؤال که عوارض جابه جایی کالا چه قدر با نرخ واقعی فاصله دارد؟ افزود: در این خصوص هدف‌گذاری صورت نگرفته است؛ اما نمی‌توان انتظار داشت که تمام عوارض حمل کالا از حمل‌ونقل جاده‌ای اخذ شود، بلکه باید مطلوبیت حمل به سمت حمل‌ونقل ریلی تغییر یابد به‌طوری‌ که عوارض جاده‌‌ای نسبت به ریلی کمتر نباشد. آدم نژاد بابیان اینکه بسیاری از بارهایی که در کشور حمل می‌شود بارهای ریل پسند هستند، ادامه داد: مفهوم ریل‌پسند به معنی حمل بارهای حجیم در مسافت‌های طولانی است که می‌توانند با ریل حمل شوند. معاون برنامه‌ریزی سازمان راهداری و حمل ‌و نقل جاده‌ای تأکید کرد: ما باید این عوارض را از تمام کاربران جاده اخذ کنیم به طوری ‌که فقط شامل حمل کالا نشود بلکه بخشی از آن از طریق سوخت گازوئیل دریافت شود و امیدواریم بخشی دیگر از بنزین اخذ شود. وی با اشاره به افزایش یک ‌درصدی عوارض حمل‌ و نقل کالا از طریق جاده بیان کرد: اگرچه امروز این رقم به ۴ درصد رسیده است اما واقعیت این عدد باید به عدد مالیات بر ارزش‌افزوده برسد. آدم نژاد همچنین با اشاره به نحوه اقدامات و کمکی که بخش جاده‌ای می‌تواند برای افزایش سهم ریلی انجام دهد، یادآور شد: فعالیت سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای به‌طور غیرمستقیم می‌تواند بر افزایش سهم حمل‌ونقل ریلی در کشور کمک کند، به ‌طوری‌که در نظر داریم عوارض حمل جاده‌ای در مناطقی که مد حمل ‌و نقل ریلی برای حمل حجم انبوه کالا فراهم است را افزایش دهیم.